دلنوشته های منستاره هاي سربي فانوسكاي خاموش..من و هجوم گريه از ياد تو فراموش.. همينجور كه صداي ابي تو گوشم بود و چشمام گرم خواب بود با هر تكون ماشين مثل گهواره بيشتر و بيشتر تو رويا فرو ميرفتم.. كم كم تكونا كم شد و صداي ترمز به خودم اورد با چشماي نيمه باز كه خيلي سعي ميكردم متمركزشون كنم به جاده خير...

پارسال همين موقع ها بودهمزماني تولدامام رضا با روز دفاع از پايان نامم ، با روز رسيدن به آرزوي بچگيم ، با روز پايان ٧ سال سختيم ..يكي از قشنگ ترين روزاي زندگيم..امروز نزديك به يك سال از اون روز ميگذره، يك سالي كه خيلي بيشتر از يك سال بوده برام ، يك سالي كه روز به روزشو با هر نفسم بزرگ شدم، قد كشيدم و...